25 februari Pitztal Wild Face 2*fwq

De Pitztal Wild Face is de enigste freeride wedstrijd in de qualifiers die wordt beslist op tijd, geen jury alleen een chronometer. Door gebrek aan sneeuw ging de afdaling door op een andere plek dan gepland. De start van de wedstrijd bevond zich op de linker Fernerkogel die na twee uur hiken werd bereikt. Het meeste gedeelte van de hike is over de gletsjer waardoor een Petzl klimgordel dragen verplicht was. Ik had de keuze om met het splitboard te wandelen of met sneeuw raketten en een snowboard op de rug. Zelf koos ik voor sneeuw raketten waardoor ik een steviger snowboard had voor de afdaling dat meer stabiliteit geeft.

Vrijdag 24 februari komt Team Belgium aan, Koen Goris samen met Benjamin Declercq en Peter Lauwers in Pitztal. Klaar om de afdaling te verkennen. Helaas zat het weer niet mee en was er geen zichtbaarheid. Zo kregen we de kans niet om onze route te verkennen. 's Avonds op de riders meeting kregen we een slide show met foto’s te zien hoe we moesten afdalen, niet echt hetzelfde maar niks aan te doen. Het wordt een afdaling op goed geluk en hopen dat we op tijd de volgende poortjes vinden.

Na de twee uur hike was het tijd om af te dalen met 40 seconden tussen elke rider.

Ik vertrek en ga rechtdoor, met een rugzak waar sneeuw raketten aanhangen en skistokken dat ik van voor aan de rugzak bevestigd had om op de platte stukken bij te duwen. Het is niet allemaal bergaf, wat het voor snowboarders niet echt aangenaam maakt. Aan de poortjes staan mensen van de reddingsdienst en die geven gelukkig de richting aan waar het volgend poortje zich bevindt. Alles ging vlot en de condities waren goed. Plots is er een scherpe bocht naar links en net aan dit poortje geven ze geen richting aan, geen paniek ik zie het nog op tijd en snijd scherp naar links een beetje uit de ideale lijn maar geen ramp. Nu kom ik op een traverse waar ik de telescopische stokken van mijn rugzak haal en uit elkaar begin te schuiven, ondertussen haal ik nog iemand in op het platte stuk. Uiteindelijk kom ik tot stilstand en is het berg opwaarts. Alleen met behulp van de stokken haal je het niet, moet snel een binding los maken en bij duwen met mijn voet. Boven aangekomen probeer ik de binding terug vast te maken terwijl ik verder glijd maar ik heb ook nog skistokken in mijn handen wat het niet gemakkelijk maakt. Hier verlies ik veel tijd en hoogstwaarschijnlijk ook alle andere snowboarders, achteraf gezien het cruciale moment in de race.

Eindelijk terug beiden bindingen aan en verder rechtdoor gaan in 1 rechte lijn. Aangekomen aan de finishlijn zie je direct het resultaat en dit was de tweede plek. Tevreden, maar bij deze wedstrijd krijgt de winnaar een unieke trofee. Gemaakt uit een boomwortel die ik natuurlijk al te graag had willen winnen! aldus Koen Goris. 

Benjamin had het bib nummer 61 en Peter 60, wat het heel spannend maakte tussen hun. Met maar liefst 40 seconden tussen zet Benjamin de achtervolging in en heeft Peter de hele afdaling in het vizier. Op de laatste 30 meter haalt hij hem net nog in en komen ze samen over de finish line. Benjamin werd 12de en Peter 27ste. Het is een unieke wedstrijd en vele skiërs en snowboarders met een achtergrond in de super G en boardercross leven naar dit event toe. Zo steken de toppers wel meer dan 50 euro aan wax in hun ski’s en hebben ze vrienden die hun sneeuwschoenen of tourski’s terug omlaag brengen. 

Wil je meer avonturen lezen over onze Belgische teamrijder Koen Goris? Check dan hier zijn andere wedstrijdverslagen.